Peygamber Efendimiz, affetmeyi, müsamaha, nezaket, şefkat ve merhametle muameleyi; kin, öfke, zorbalık ve düşmanlığa tercih etmiştir. Eşlerine ve ailesine yumuşak huylu ve affedici olmayı tavsiye ettiği gibi “Bana bir tavsiyede bulun.” diyen sahabeye de “Öfkelenme!” demiştir. Başa gelen bir olayda sakinleşinceye kadar beklemenin, aceleyle tepki vermemenin doğruluğuna işaret ederek “sabrın ilk anda” olduğunu vurgulamıştır.